म र प्रेमले बाटो ततायौ हाईकिङका लागि
सिङ्गापुरको सबै
भन्दा अग्लो
डाँडा बुकितिमाह देखि म्याक्रेजी रिजभर
सम्म।
मौसमा खुल्ने
र धुम्निने हुँदै थियो।
बुकितिमाह डाँडाको
उचाई १६३.३६ मिटर
छ। हाईकिङ
गरि रहता
भूतकालका सम्झनाहरु
आई रह्यो।
बुकितिमाह डाँडा
संग नजिकको
आत्मियता थियो
बिगतमा। काम
समाप्त भए
पश्चात बिहान
वा बेलुकी
पख फेदि
देखि टुप्पा
सम्म साथीहरु
संग दगुर्ने
बाजी हुन्थ्यो हाम्रो। डेरीफाम हुँदै पाईप
लाईन तिर
फन्को लगाउदा अर्को गजब हुन्थ्यो। रक
क्लाम्बिङ Rock Climbing गर्न जादा रोमाञ्चकारी क्षण
हुन्थ्यो। म्याक्रेजीको
दलदल देखि
पाईप लाईन हुँदै
बुकितिमाह च्यानमारीमा
निसानी लगाउने
प्रतियोगितामा अलास-तलास र
रन्थनिदै पुग्दाको
क्षण किसिम्कै हुन्थ्यो। नेभिगेसनमा
चेक पोईन्ट
भेटिदा हर्ष
र नभेटिदा होसमन र
पसिनाले ज्यान
निथ्रुक्क भिजेर
नैरस्य हुँदाको
याद गर्दा
अर्कै गजब फेरि। उबेलाको समयमा बुकितिमाह डाँडाको चिसो वतावरणमा
मेसिङ खानुको
गजब अर्कै
हुन्थ्यो। फेम्लिवाल
गुरुजीहरुले आफ्ना
परिवारलाई आएम
तुवा कुखुरा
रपाएर घरमा
पठाउनु हुन्थ्यो।
सिनिएर गुरुजी
मास्टर सेप
हुन्थे साथै
खाना र खाजा
सबैले मिलेर
बनाउथ्यौ। गफगाफ
गर्दै खानुको
आनन्द बेग्लै
हुन्थ्यो। बिगतको
यिनै कुराहरु
गफगाफ गर्दै
म्याक्रेजी रिजभरको
ट्रयाक आईपुगे छौ।
म्याक्रेजीको दलदल र खोल्सी देखाउदै बिगतमा लग बोकेर घडीको तालमा बतास तरिकाले दगुरेको ताजा सम्झनाहरु बाँड्यौ। क्रसकन्ट्री प्रतियोगता हुँदा कन्ट्री क्लबमा आईपुग्दा होसहवास उडिसकेका कुरा सम्झ्यौ। कोही हिट ईल्नेसको संकेत देखा परे पछि झोर तिर पुगेको कुरा भन्दा गजबले हाँस्यौ हामी। भोगेका अनुभवका कथाहरु सम्झदै साढे दुई घण्टामा हाईकिङ समाप्त गरेका थियौ।
थुम्का उक्ले पश्चात हर्षित क्षणमा


No comments:
Post a Comment