हरि गुरुङ्ग१४१४५

०२जुन २००७

घायल गुराँसका बोटहरु

हरि गुरुङ्ग१४१४५ , सिङ्गापुर

बारुद , गोला र बमका चोटहरुले

क्षतबिक्षत भएर घाइते भएकाछन् ,

ती राताम्मे फूल्ने मेरा गुराँसका बोटहरु ।

किनकी,

शान्तिको उदगमस्थल,त्यो पावन भूमिमा,

मान्छेहरु अहिले,

घृणाले प्रेमलाई ठुंगेर मार्छन् ,

प्रेम पचाएर घृणा ओकल्छन् ।

फूल कतै मुस्काएको छैन मेरो माटोमा अहिले,

बारुदको घुवां माझ सेतो चन्द्रमा ओझेल परेको छ

मेरो आकाशमा

दीन,दु:खी,गरीव अनि असाहय आत्माहरुले,

मुस्कानको परिभाषा जानेको छैन त्यहाँ ।

किनकी,

खोक्रो आडम्बर, अन्तहिन स्वार्थ बोकेर,

एउटै आमाका सन्ततिहरु आपसमा भिडिरहेछन् ,

लडिरहेछन्,

जीवनको सार्थकता बन्दुकको गोलीमा खोज्नेहरु,

जीवन मासेर सुखद अनूभुति लिईरहेछन् ।

शान्तिको अग्रदुत भगवान बुद्धको जन्मस्थल,

सीता र भृकुटीको माईतीघर, ऋषिमहर्षिहरुको तपोभूमि,

टुंगो नलाग्ने लडाई लड्ने रणभूमि बनेको छ ,

कुरुक्षेत्र बनेको छ ,

मेरा आफ्ना ढुकढुकीहरु बन्दुक र सङगीन बोकेर,

अनुहार भरि रगतका छिटाहरु पोतेर,

बाटो बिराएको यात्री जस्तै , एउटा लक्ष्य बिहीन

यात्रामा,

त्यसै त्यसै रुमल्लिरहेछ्न् , भौतारी रहेछ्न् ।