पल्टन भित्रको कथा

                                                       पल्टन भित्रको कथा

मेरो बंशजमा पहिलो र दोस्रो युद्ध देखि ब्रुनाई कनफ्रन्ट्रेसन र फकल्याण्ड लडाईका युद्ध पात्र भोगेका बाजेहरु र बडाबाउ हुनुहुन्थ्यो। परिवारमा लाहुरे हुने परम्परा भए पछि जीवन शैली परिवर्तन गर्न म पनि पोखरा हुँदै सिंगापुर गोर्खा प्रहरी सेवामा प्रवेष गरेको थिए । हिजै जस्तो लाग्थ्यो पल्टन प्रवेष गरेको औला भाच्दा २४ बर्ष भईसके छ ।  प्रवासमा पर्वको बिशेष महत्व हुन्छ। परिवार र गाउटोल देखि टाढा रहदा चाडबाडमा गाउघरका सम्झनाहरु बाँड्न गुरुजी देखि नंम्बरी र भाईहरु संग मध्यपान र पिय पदार्थका साथमा भलाकुसारी गर्न बडो आनन्द हुने गर्दछ। बिशेषत दशै मा खुब मोज हुने गर्दछ । दशै पर्व  हाम्रो प्राङ्गनमा भित्रिन्छ बिगतको सम्झनाहरु झल्यास फर्काउछ। बिगत र वर्तमानका  दशै पर्वको उत्सब मनाउदाका सम्झनाका लागि ब्लगिङ गर्दै छु। 
                                        कभर गीत:- कलिलो तामालाई

२४ बर्ष अगाडि,परेड स्वायरको भित्तामा सामान्य स्टेज बनाईएको हुन्थ्यो र ड्रिल सेडमा तस्विर खिच्नका लागि लरेन्सको बुथ हुन्थे। गोधुली सन्ध्याको उपस्थिति संगै नंम्वरवाला लामो बाहुला वाले सर्टमा टाई चिटिक्क झुण्ड्याउनु पर्ने र छुरा जस्तै देखिने धार भएको पाईन्ट टक्क लगाई चट्के जस्तै देखिनु पर्ने(टन आउट एण्ड बेरिङ्) अनिवार्य वा नेपाली पोशाकमा हुनु पर्ने र  दिदीहरु लामो बाहुला वाला चौबन्दी चोलीमा र साडीमा सजिएको हुनु पर्ने अनुशासन थियो। स्पोर्ट लाईटको दुधे रंगको प्रकास मुनि सबै हर्षित मुद्रामा उपस्थित हुन्थे। दशै पर्व आउन २ महिना अगाडी कम्पनी मेजर गुरुजीलाई दशैको शुवेच्छाको कार्ड अडर गरि दशै पर्व आउन एक महिना अगाडि सिंगापुर पोष्ट बाट दशैको ग्रिटिङ्स पोष्ट गरि नेपालका आफन्त देखि ईष्टमित्रहरुलाई पठाउने प्रचलन थिए।

Happy Dashai भन्दै हात मिलाउने प्रचलन थिएन्। ओसी साब र जीएम साब बाट ड्राफ्ट बियरको टोस गरे पश्चात एक्कै स्वरमा खुशीको चिच्याँहटबाट Happy Dashai भन्दै ड्राफ्ट बियरको घुट्को लगाउथे। पल्टन भित्रकै प्रतिभा भएका कलाकारहरु बाट मादल ठोक्ने देखि सारंगीको रेटाई संगै गायन देखि नृत्य र प्रहशन हुन्थे । पलेटी मारी ड्राफ्ट बियर पिउदै तालिपिट्दै त कोहि नाच्दै रमाईलो गर्ने गर्थे।  समयले कोल्टे फेर्दै जादा सिक्ने र सिकाउदै यहाँ सम्म आईपुग्दा हालमा आफ्ना आफ्ना जातित्वको भेषभुषाको पहिरणमा गएको देख्दा गजब लाग्छ। तीन चरणमा दशै पर्व मनाउने राम्रो चलन बसेको छ आजकाल। पर्वले बर्षैभरि कामको खापाखाप बाट केहि समय मनोरञ्जनले मगज हल्का महसुस हुन्छ। सुविधा सम्पन्न स्टेजमा नेपाली मौलिक बाजागाज देखि पश्चेमेली बाद्यवाधन बजाउन जानेका शीपालु र पोख्त भाईहरुको कलात्मक ढंग बाट गायन,नृत्य र धुनहरुको प्रदर्शनमा दशै चाँड हर्ष उल्लासका साथ मनाउनु पाउदा खुशीले छाती फराकिलो हुन्छ। गौरव लाग्छ। हर्षको आँसु परेलीमा छछल्किने गर्दछ मलाई। 

बिगतमा एकमात्र नेपालको झझल्का दिने तुल हुन्थे। हालमा नेपाल र सिंगापुरको स्मृतिमा आईरहने खालका प्राकृतिक सौन्दर्य झल्कने तीन देखि चार वटा तुलहरु पृष्ठभूमिमा राख्दै पारिवारिक देखि नंम्बरीहरु सामुहिक तस्विर खिची स्वदेश तथा बिदेशमा रहेका आफन्तका लागि सामाजिक संञ्जालमा राखी दशै पर्वका खुशीयाली तस्विर देख्न पाउदा बडो काईदा लाग्छ। बिगतमा दशै पर्वमा दिदीहरु एक झुरुप भएर बस्थे। गुरुजीहरु भने भरपुर दशै पर्वको खुशी साटासाट गरेका देखिन्थे। 
आजकाल तीन चरणमा दशै पर्व मनाईने हुनाले बिगतका जस्तै एक झुरुप भएर बस्ने चलन बिलय भईसकेको छ। आधुनिक युगका बहिनीहरुले पहिरण गरिने भेषभुषा पनि परिवर्तन भईसकेको छ। वालबच्चा स्कूल पठाउ ल्याउ भान्सा र चौकासको एकनासो काम बाट केहि समय मुक्त हुनका लागि तीन चरणमा दशै पर्व मनाउने प्रकृया भएकाले प्रफुलित र हर्षित मुद्रामा तस्विर र भिडियो खिच्नमा आतुर भएको दृष्य बहिनीहरमा देख्न पाउदा हर्ष विभोर हुन्छु म। कलामा औधि रुचीकर भएका बहिनीहरुले टिक टक सामाजिक संञ्चालमा अपलोड गरेका पर्वका तिनै भिडियो नियाल्न पाउदा गौरव लाग्छ मलाई ।  यस्तै झझल्कोका कोशेली सम्झदै आउदो साल फर्कदै छु नेपाल। स्पन्दनमा पल्टन भित्रका साईनो सम्झदै बाँचुञ्जेल संकल्प राख्दै । बडा दशै 2076 शुभकामना  

             पल्टन घर भित्रका प्रतिभा भएका कलाकारहरु बाट कभर गीत:- तालको पानी । 

मुस्ताङ्गी राजाको दरबार नियाल्न जादा

पदयात्रा भने पछि हुरुक्क हुन्छु म। समय पाउदै बित्तिकै नेपालको पदयात्राका उत्तम रुट छनौट गरि हाल्छु। फोटोग्राफी र भिडियोग्राफी पनि रुचि भएकाले पदयात्राका तस्विर र भिडियो खिच्ने प्रयास गर्छु। उपल्लो थलो मुस्ताङ को लोमान्थाङ छोसेर र कोरला नाका पुग्ने रहर पहिले देखिनै थियो। बिशेष गरि मुस्ताङ्गी राजाको दरबार हेर्ने ठुलो रहर थियो। बल्ल यसपाली 2019मा समय मिलेकाले माथिल्लो मुस्ताङको चैलेदेखि कोरला नाका पुग्दाका भिडियो यहाँ पस्केको छु।

Chhoser Cave छोसेर गुफा

प्राचीनकालमा मानिसहरूले घरका रुपमा प्रयोग गरेको ५ तले झोङ गुफामा ४० भन्दा बढी कोठा रहेको छन्। नाङ्गा पहाडको अक्करमा निर्मित गुफामा हजगाभा भन्ने तिब्वतीयन समुहले गाउँमा पटक पटक आक्रमण गर्न खोजे पश्चात गाउँलेहरु बालबालिका लिएर झोङ गुफा बनाएर बसोबास गरेको स्थानीय गुम्बाका लिखित सिलालेखमा उल्लेख छ  भन्ने सुनियो।

4 Days Trek Upper Mustang

उपल्लो मुस्ताङ पदयात्राको सम्झना

जोमसोम देखि ४ दिनमा हिडेर मुस्ताङ जिल्लाको लोमान्थाङ गाउमा पुगेका थियौ। पहिलो दिनको यात्रा जोमसोम देखि कागबेनी हुँदै नाङ्गा पठारमा भएको बस्ति ताङ्बे3040 छुसाङ 2950 हुँदै चैले3075 गाउमा बास बसेका थियौ।

पदयात्राको दोस्रो दिन थाक्लाम पास 3634 गर्दै समर 3600 भेना 3800 हुँदै साङ्बोचेन हिमाली बस्तिमा बासास्थान थियो।

माथिल्लो मुस्ताङ पदयात्राको तेस्रो दिन तामा गाउ 3675 छुङ्गार 3735 जैते 3820 निला पास 4010 घमी 3545 गाउ तिरका रोचक पठारका मनोरम बस्ति अवलोकन गर्दै ढाकमार 3760 बस्तिमा बास बसेका थियौ ।

गन्तब्यको अन्तिम दिन  घरगुम्बा 3935 चोगोपास 4287 बाट लोमान्थाङ बस्तिलाई मनोरञ्चित पार्ने खालका नाङ्गा पठारलाई नियाल्दै ऐतिहासिक सम्वेदन सिल स्थल लोमानथाङ3785 गाउमा पुगेका थियौ।

Great Himalaya Trail Day- 48

Day-48

Tatopani-Thakur (Rukum)

28 August 2016

                            रुकुमको ठाकुर बाट देखिने प्राकृतिक सौन्दर्य

सानी भेरीको भेलको आवाजले आँखा खोल्यो। घडी हेर्दा 0600hrs भएको रहेछ । शौचालय नभएकाले पाखा तिर लागे। फर्कदा बिशाल भाञ्जा र किशोर सर पनि पाखा तिर आउदै गरेका भेटे। भाले, तीनपाने र खाना खाजा खाएको रु ५१५० तिरी तातोपानी बाट बाटो लाग्यौ 0800hrs । झोरको बाटोमा खुईया गर्दै उक्लदा पसिनाले लुथ्रुक्क बनाई सकेको थियो। घाम लागेको थिएन्। थुम्का तिर कुहिरो उड्दै गरेको देखिन्थे। हिड्दै गर्दा जालढुंग बस्ति भेट्यौ। तर ढोका बन्द देखिन्थे । खर्क तिर लागेका होलान भन्दै उक्लि रहयौ। कायम डाँडा उक्लिनका लागि कडा मेहनत गर्नु पर्यौ। बाटो सिधै उकालो थियो। थाकेर हत्तु भएका थियौ। कायम डाँडा पुग्दा1030Hrs भएको थियो। पारिलो घाम लागेको थियो। खुलेको दिन थियो। निलो आकास मुनि हिउले पखालेका नाङ्गा काला पहाडहरु लस्करै उभिएका देख्दा भिन्नै किसिमको प्राकृतिक सौन्दर्य झल्केको देखिन्थे ।खाना पाक्दै गर्दा चियाको सुर्का लगाउदै काला नाङ्गा देखिएका डाँडाका बिभिन्न स्वरुप र हरिया पाटन नियाल्दै । घाम ताप्दै थकान मेटाउदै थियौ। 

खानाका लागि भान्छा तिर लाग्दा दाल र भात मात्र देख्यौ। हामीले सोध्यौ आलु र साग पनि पकाउछु भन्नु भएको थियो त? साहुनीले भनिन् अल्छी लाग्यो पकाईन ्।  केहि नभनी भात र दाल खायौ। खाना खाएको रु १५५० तिर 1200Hrs कायम डाँडा बाट हिड्यौ। तेर्स्रो र ओरालो बाटो भएकाले थाकेको महसुस भएको थिएन् । ओरालोमा झर्दै गर्दा खोचमा झुस्टुङ भन्ने गाउ भेटिए। २ घर रहेछन्। रेडबुल पियौ। २०मिनेट आराम गर्यौ। रेडबुल पिएका रु १४२० तिर्यौ। झोलुङ्गे पुल तर्ने बित्तिकै उकालो बाटो शुरु भयो। बाक्लो सल्ला घारी थियो। थकान भुलाउदै गर्दा प्राय जसो घुम्तिहरुमा कण्डमका खोल देखेका थियौ। पसिनाले ज्यान लुथ्रुक्कै साथै थाकेर लोथ भईसकेका थियौ। कायम डाँडामा खाएको भात र दालले छोड्ला जस्तै महसुस हुँदै थियो। 
उकालो बाटो कटे पछि मनै लोभ्याउने पाटन र नागी देख्यौ। वरिपरि घोडाहरु चरि रहेका देखिन्थे। देख्दै गरेका ३ वटा घरहरु देखाउदै त्यही हो ठाकुर आजको बास हरी भाईले भने। खुशी भयौ।  थाकेर लोथ भईसकेको थिए म। बिस्तारै हिड्दै आउछु तपाईहरु जानुस भने । भाञ्जा बिशाल  किशोर सर  हाम्रो सहयोगी हरि र देब भाई अगाडि हिड्न थाले। पुग्दा चिया पिउदै बसिरहनु भएको रहेछन् । ४ जना महिला दिदीहरु र २ जना पुरुष थिए। मलाई देख्दै साथ किशोर सर  बिशाल भाञ्जा हरि र देब भाई गजबले खित्का छोड्दै हाम्रो टुरिष्ट उहाँनै हो भन्दै मलाई देखाए किशोर सरले।  सबै जना गजबले हाँस्यौ। हाम्रो टुरिष्ट आउदै छन् भनेर भनेका रहेछन्। किशोर सरले ती गाउलेहरुलाई मजा गरेका रहेछन्। 

ठाकुरमा पुग्दा1530Hrs भएको थियो। शान्त वतावरण थियो। छेवैमा सङ्लो खोला बग्दै गरेको देखिन्थे। एउटा नाङ्गा चुच्चा पहाड सामुन्ने देखिन्थे। जसले ठाकुरमा आउने पाहुनालाई शोभा बढाई रहेको जस्तो लागि रहेको थियो। प्राकृतिक दृष्य नियाल्दै चियाको सुर्को लगाउदै गफगाफ गर्न थाल्यौ। ठाकुरमा पाँचऔले जटामसी प्रसस्त हुने भएकाले गाउलेहरु जडिबुटी खोजेर ब्यापारी लाई बेच्दा रहेछ । एक जना ब्यापारीले जडिबुटी ठेकेर कोठाभरि सुकाएको छु भन्दै देखाउनु लगे। 

गफगाफको दौरानमा ति जडिबुटी ब्यापारीले पर्यटक भित्र्याउनका लागि ईन्टरनेट सुविधा हुनु पर्छ भन्दा किशोर सरले फ्याँट्टै जवाफ फर्काए। पर्यटकले ईन्टरनेट खुविधा खोज्दैन्। सफा सुग्घर राख्नुस । शौचालय बनाउनुस् । हरियो दुबोको चौउरलाई देखाउदै देखिएको गोवरलाई हटाउनुस। यहि चौउरमा टेण्ट टागेर पर्यटक आनन्दि हुन्छन्। ठाकुरको पाकृतिक सौन्दर्य देखेर पर्यटक त्यसै खुशीले अतालिने छन्। हाम्रो कुराले ब्यापारीको मुखमा बिर्को लाग्यो। रुकुमका ति ब्यापारीले ठाकुर गुरिल्ला ट्रेल अन्तर्गत पर्दछ। सरकारले यो ट्रेल घोषणा गरेको धेरै बर्ष भईसक्यो तर केहि ठोस पुर्वधार बनेका छैन् पनि भने ति ब्यापारीले। निक्कै ठुला ठुला राजनीति भाषण गर्थे। ठाकुरको जडीबुटी नेपालगंञ्ज हुँदै भारत लगेर बेच्दा रहेछन्। किशोर सरले ति ब्यापारिलाई  भने मैले गुरिल्ला यार्सा ट्रेल भन्ने शिर्षकको लेख पत्रिकामा छापे पछि यस पदमार्गको गुरिल्ला यार्सा ट्रेल रहेको हो।  

खाजा आलु उसिन्न लगायौ।  घाम लुक्दै जादै थियो। चिसो बिस्तारै बढदै थियो। आलु पाक्यो खानाका लागि आउनु भन्दै हरि भाई आए।  अगेनामा आगो ताप्दै उसीनेको आलुको साथमा टिम्बुरको आचर संग गजबले खादै गफगाफ गर्दै बस्यौ। साँझको खाना साहुनीले पकाउदै थिईन्। ३ थरिका च्याँउ हुने भएकाले सबै भन्दा मिठो जातीको च्याँउ हामीलाई खुवाउने भए। ठाकुरमा जंगली च्याँउ प्रसस्त हुने रहेछ। च्याँउ केलाउन सघायौ। साँझको खाना तयारी गर्दै गर्दा ढोरपाटनका एक जना पुरुष भैसी गोठ ठाकुरमा ल्याएका रहेछन्। गफगाफको क्रममा एक हप्ता पछि ढोरपाटन तिर फर्कने बताए । भेला भएका ४ जना महिलाहरुले ती गोठालेलाई घुमाउरो पाराले Adult गफले पेल्न थाले। हामी मुसुक्क हाँस्यौ केहि नबोली सुन्दै बस्यौ । ती पुरुष भैसी गोठाले ले उत्तर दिन लजाए। खाना खाने बेलामा गोठाले दाई संग एक माना ध्युँ किन्यौ। साँझको खाना संग सबैले खायौ। ठाकुर भन्न साथ हामीलाई च्याँउको सम्झनाले सताउछ भन्दै खाना थप्दै खायौ। च्याँउ खान्की हाम्रा सहयोगी हरी डाँडी भाईले पकाएका थिए।

                                  कायम डाँडामा हिड्दै गरेको अवस्था

                                         कायम डाँडा बाट देखिने दृष्य

                              कायम डाँडा बाट रुकमको दुले गाउका पर्वतमाला

                                      कायम डाँडा बाट पश्चिम तिरका दृष्य

                                     रुकुमको ठाकुरमा पाटनमा अवस्थित बस्ति

                                       ठाकुरको जंगली च्याँउ केलाउदै हामी

                                 ठाकुमा हामी बसेको होटल 

                       ठाकुरमा च्याँउ केलाउनु हुँदै गाउलेहरु

Great Himalaya Trail Day-47

Day-47

Phedi -Tatopani (Rukum)

27 August 2016

    रुकुमको तातो पानीमा बास बस्ने क्रममा धेरै दिनको अन्तराल पछि भालेका सुप खाने तयारी

किशोर सर र बिशाल भाञ्जा सुत्दै थिए। 0600Hrs उठे । बाहिरको वतावरण चिसो थियो। सेङ खोला आफ्नै गति लिएर बग्दै गरेका देखिन्थे । शौचालय नभएकाले सेङ खोलाको बगर तिर लागे। फर्कदा सबै जना उठी सकेका थिए।  खुलेको दिन थिएन्। चिया र वाई वाई खाजा खायौ। रु2050 तिरि साहुनी बहिनीलाई फेरि भेटौला भन्दै फेदीबाट 0830Hrs सेङ खोलाको तिरैतिर हिड्यौ। खोचको बाटो भएकाले वारिपारी नाङ्गो पाखा देखिन्थे। चिप्लेमा सिधै गुडनाई हुने अक्करका बाट थिए। पाखाबाट पानी रसाईरहेका भेटिन्थे। तेर्स्रो र ओरालो बाटो भएकाले थकानको महसुस भएको थिएन। हिड्दै गर्दा मैकोट जाने दोबाटो भेट्यौ। दुले गाउ जाने बाटो तिर लाग्यौ। बाटामा जडिबुटी खोजेर डोकोभरि बोकेर हिड्दै गरेका २ जना महिलाहरु  भेटायौ। गफगाफ गर्दै चौतारीमा बस्यौ। वाई वाई खाजाले छोडिसकेको थियो। हरि भाईले अब दुले आउन धेरै छैन भन्दै पानी र चकलेट खायौ। 
दुले पुग्दा 1030Hrs भएको थियो। रुकुमको अन्तिम बस्ति रहेछ दुले। होटलमा बुढी आमा मात्र रहेछ। बुहारी जडिबुटी खोज्न गएका बताए। बुढी आमाले चामल दिईन्। हरि भाईले खाना पकाउन तयारी गर्न थाले। देब भाईले आगो बाल्न थाले। बारीमा साग टिपेर हरि भाईले ल्याए। घाम पारिलो लागेको  थियो। हामी ३ जना थाकेर लोथ भएका थियौ। एक घण्टामा स्वादिष्ट खाना तयार बनाए हरि भाईले । च्याँउ र रायोको साग संग दुई पटक थपेर खायौ । ध्यू पनि खायौ। 1200Hrs दुलेका बुढी आमालाई खाना र ध्युँको रु1650 तिर्यौ। राम्रो संग बस्नु होला भन्दै ओरालो बाटो हिड्यौ। ७ वटा खच्चर ३ जना भरिया र एक जना गाईड लिएर अमेरिकन पर्यटक बाटोमा भेट्यौ। ति पर्यटक दुनै सम्म पदयात्रामा निस्केका रहेछन्। गुईबाङ्ग गाउ आईपुग्दा ४ वटा भाले आगनमा चरिरहेका देख्यौ। किन्न खौज्यौ। हरिभाईले महंगो भयो हिम वा तातो पानी तिर पाईन्छ नकिनौ भने। हिड्दै गर्दा पहिरो गएर बाटो भेटेनौ । हरि भाईले हाम्रो ३ जनाको झोला बोके। बिशाल भान्जा डराएकाले म र हरि भाईले बिस्तारै डोरायौ। हिम गाउ पुग्दा1430Hrs भएको थियो । चिया र वाई वाई खाजा खायौ। टन्न मकै घारी थियो। स्याउ हाँगै लाछिने गरि फलेका देख्यौ। 
1500Hrs हिम बाट हिड्यौ। बाटो ओरालो भएकाले सजिलै तातोपानी 1630Hrs पुग्यौ। सानी भेरी नदीको खोजमा सानो चिटिक्क टार रहेछ तातोपानी। हिमगाउका भाईले भर्खर बिहे गरेका रहेछन्। खाडीमुलुक तिर पनि गएका रहेछन्। बिदेश नजाने यसै ठाउमा राम्रो सफा सुग्धर होटल बनाउने। क्याम्पिङका लागि दुवो रोप्ने। तातो पानी डुब्ने त्यस पछि आरामले हरियो चौउरमा बस्दै आनन्दि हुने छन् पर्यटक भन्दै उसका योजना सुनाए। सानी भेरीको भेल नियाल्दै  तातोपानीमा डुबुल्की मार्न थाल्यौ। हरि भाई र देब भाई भाले काटकुट गर्दै साँझको खाना तयार गर्न थाले। फर्कदा भालेको भुटुवा संग तीन पाने दिदै गफगाफ गर्दै बस्यौ। हरि भाईले स्वाँदिष्ट खाना पकाएकाले मिठो मान्दै खायौ । थकित भएकाले 2230Hrs सुत्यौ।

                                       दुले गाउ आईपुग्नै लाग्दा ।

                                               सानी भेरीको छेवैमा अवस्थित तातोपानी

                 रुकुमको तातोपानीमा अवस्थित होटल। हरिभाई खाना तयारी गर्दै ।

                        रुकुमको तातोपानी बाट सुत्नु अगाडी रात्रीकालिन फोटोग्रापी

जीवन शैली परिवर्तनका यात्रा 1996- 2018

टोलतिरका लाहुरे पल्टन बाट घर फर्कदा सात आठ जना भरिया लिएर क्यामरा घाटीमा झुण्ड्यार टेपरिकर्ड बजाउदै आउदै  गरेका देख्दा लाठे भए पछि  पल्टनमा जाँगिर खाने ईच्छा जाग्थ्यो मलाई। पहिलो र दोस्रो बिश्व युद्ध लडाई लडेका कुराहरु बाजेहरुले गाई बाख्रा चराउन जादा सुनाउथे। उत्सुक भएर सुन्थे म ।

पल्टन प्रवेष गर्नका लागि छाती नाप्ने उमेर पुगे पछि गल्ला वाल देखि एरो हुँदै पोखरा बाट पल्टनका लागि छनौट भए पश्चात छुट्ने बेला भई गयो बेला  फेरी भेट होलाकी नहोला भन्दै पोखराको डाँफे क्लबको साँस्कृतिक टोलीले गाएको गीत संगै उफ्री उफ्री नाच गान गरेका ति दिन हिजो जस्तै लाग्थ्यो सम्झदा २३ बर्ष बिते छ पत्तो नपाई । १९९६ सालमा १३५ जना नंम्बवरी आएको थियौ । उमेर ४५ बर्ष सम्म पल्टनमा जागिर खाने प्रावधान त्यस पछि अवकास जीवन प्रवेष हुने भएकाले हाम्रो ईन्टेकको प्रथम नम्बरी सुरेन्द्र श्रेष्ठ (१४५५३) नोभेम्वर २२ तारिक स्वदेश फर्कदै हुनु हुने भएकाले १०१ नंम्बरीहरु चोमोलोङ्मा क्लबमा भर्ति हुनेका लागि एक महिना पोखरा क्याम्प बस्दाका र ८ महिना रेक्रुट जीवनका सम्झनाका ठट्टाहरु गर्दै बैषनै छु कि  क्याँ हो भन्दै बेतोडले रमाईलो गरेका थियौ।