टोलतिरका लाहुरे पल्टन बाट घर फर्कदा सात आठ जना भरिया लिएर क्यामरा घाटीमा झुण्ड्यार टेपरिकर्ड बजाउदै आउदै गरेका देख्दा लाठे भए पछि पल्टनमा जाँगिर खाने ईच्छा जाग्थ्यो मलाई। पहिलो र दोस्रो बिश्व युद्ध लडाई लडेका कुराहरु बाजेहरुले गाई बाख्रा चराउन जादा सुनाउथे। उत्सुक भएर सुन्थे म ।
पल्टन प्रवेष गर्नका लागि छाती
नाप्ने उमेर पुगे पछि गल्ला वाल देखि एरो हुँदै पोखरा बाट पल्टनका लागि छनौट भए
पश्चात छुट्ने बेला भई गयो बेला फेरी भेट
होलाकी नहोला भन्दै पोखराको डाँफे क्लबको साँस्कृतिक टोलीले गाएको गीत संगै उफ्री
उफ्री नाच गान गरेका ति दिन हिजो जस्तै लाग्थ्यो सम्झदा २३ बर्ष बिते छ पत्तो नपाई । १९९६ सालमा १३५ जना नंम्बवरी आएको थियौ । उमेर ४५ बर्ष सम्म पल्टनमा
जागिर खाने प्रावधान त्यस पछि अवकास जीवन प्रवेष हुने भएकाले हाम्रो ईन्टेकको
प्रथम नम्बरी सुरेन्द्र श्रेष्ठ (१४५५३) नोभेम्वर २२ तारिक स्वदेश फर्कदै हुनु हुने
भएकाले १०१ नंम्बरीहरु चोमोलोङ्मा क्लबमा भर्ति हुनेका लागि एक महिना पोखरा
क्याम्प बस्दाका र ८ महिना रेक्रुट जीवनका सम्झनाका ठट्टाहरु गर्दै बैषनै छु कि क्याँ
हो भन्दै बेतोडले रमाईलो गरेका थियौ।
No comments:
Post a Comment