Day-22
Great Himalaya Trail
Napha To Gamgadhi(Mugu)
मुगु जिल्लाको गमगढी बजारको पुछारमा ईश्वर मल्ल संग रमाउदै हामी।
उठ्दा नाफा गाउ खुलेको थियो। चिसो मौसम थियो। चारै तिर देखिएका
डाँडाकाँडा तिर हल्का सेतो कुहिरो उड्दै गरेको देखिन्थ्यो । एकाबिहानै लटरम्म
हाँगै नुहिने गरि फलेको हरियो स्याँउको झ्याँङले नाफाको सौन्दर्य बढाएको
देखिन्थ्यो। बारीको पुछारमा चर्पी भएकाले आफैले धाराबाट पानी लिएर जानु पर्ने भएकाले
हामी पालै पालो गयौ । राती मुसलधारे पानी परेकाले होला आकास रित्तो देखिएको थियो।
वाईवाई र चिया खाजा खायौ। ज्यान तातो बनायौ। खच्चरहरु घण्टी बजाउदै दाना चपाउदै
थिए। ड्राईभरले खच्चरका लागि समान तयारी गर्दैं देखिन्थे। रु3000 तिरि 0800Hrs नाफा बाट हल्का ओरोलो
गल्लीको कुईनेटोमा हिड्न थाल्यौ।
४०मिनेटमा बाम गाउमा पुग्यौ। रुझाउने खालको पानी पर्न थाल्यो।
बाम गाउ रमाईलो बस्ति रहेछ। पुरानो शैलीमा बनेको मुगाली समाज देख्यौ। कुनै
कुनै घर पानी रसाएर भत्कन लागेको पनि देख्यौ। मकै बारी भित्र आलु उब्जनी गजबले
हुर्केका देख्यौ। बामको बस्तिमा हिलो गजगज थियो। त्यहि हिलोमा हिड्दा हाम्रो
बुर्जुत्ता कालो पोलिस लगाएको जस्तै देखि सकेको थियो। हिलो र झिङ्गा हटाउने जनचेतना फैलाएमा गाउ अतिनै रमणिय र सौन्दर्य गाउ
हुने थियो। नाफा देखि बाम सम्म हिड्दा एक
किसिमको आनन्द दिने खालको वतावरण थियो । हामी रमाई रहेका थियौ उक्त बाटोमा।
बाम गाउ देखि बाटो सिधै ओरालो घुम्तिको बाटो शुरु भयो। पातलो
सल्लाका रुखहरु थिए। ओरालो बाटोमा हिड्दा हामीलाई कष्ट भईरहेको थियो। उकालोमा हामी
हिड्न गजबले सक्ने तर ओरालो भने पछि हिड्ने नसक्ने थियौ। पानी बसी सकेको थियो। घाम
भने लागेको थिएन्। झर्दै गर्दा NGOका २ जना
बहिनीहरु भेट्यौ। एक जना बाम गाउका र अर्की बुटवलकी परिचयको क्रममा बताईन्। करिव
१० मिनेट गफगाफ गर्यौ। हामी हुम्ला देखि ताप्लेजुङ सम्म हिडेका भन्यौ। ति
बहिनीहरुले यात्राको शुभकामना दिए। हामीले पनि सुझाब दियौ। हिलो र झिङ्गा हटाउने
जनचेतना फैलाउनु पर्यौ है कर्णाली तिर । झर्दै गर्दा पारी नेटाकोट गाउ देखि
थाल्यो । बिच बाटामा एक घर चिया पसल रहेछ। पसिनाले ज्यान भिजि सकेको थियो। चिया
पिउदै बस्दै गर्दा हुम्ला देउलीका ५५ बर्षका श्रीमान र ४३ बर्षकी श्रीमती आफ्नो २
बर्षको छोरा बिरामी भएकाले गमगढी उपचारका लागि हिडेका रहेछ। हाम्रै सामुन्ने बसे।
थकान र चिया पिए पछि संगै ओरालोमा गफगर्दै झर्यौ।
गमगढी देखि हुम्लाको देउली सम्म जोड्ने सडक नेटाकोट गाउको पाखा सम्म आईपुगेको देख्यौ। सडक खनेकाले पाखामा होली खेलिएको जस्तै रंग देखिएको थियो। खोला तरे पछि सिधै उकालो बाटो शुरु भयो। पसिनै पसिना भएर नेटाकोटमा पुग्यौ।
मुगुको गमगढी बजारको रेडिसन क्याँफेमा ईश्वर मल्ल सर संग हर्षित मुद्रामा
गमगढी देखि हुम्लाको देउली सम्म जोड्ने सडक नेटाकोट गाउको पाखा सम्म आईपुगेको देख्यौ। सडक खनेकाले पाखामा होली खेलिएको जस्तै रंग देखिएको थियो। खोला तरे पछि सिधै उकालो बाटो शुरु भयो। पसिनै पसिना भएर नेटाकोटमा पुग्यौ।
मुगुको गमगढी बजारको रेडिसन क्याँफेमा ईश्वर मल्ल सर संग हर्षित मुद्रामा
तल खोचमा मुगु कर्णाली धमिलो रंग लिएर मन्द गतिमा बगेका र
पारी गमगढि बजार देख्यौ। नेटाकोटमा पुग्दा 1100Hrs भएको थियो। घडि हेर्दै हामी 1300Hrs पुग्छौ
होला भन्यौ। चिया र वाई वाई खादै । रारा ताल डाँडाको माथी हो भन्दै स्थानियले हामीलाई बताए। 1130Hrs नेटाकोट बाट खाजाको रु1000 तिरी ओरालो बाटोमा गमगढी हेर्दै ओर्लन थाल्यौ। खच्चर भेडा र खसीले
समान बोकेर मुगु कर्णाली नदीको झोलुङ्गे पुलमा लस्कर देखिए। रेडबुल पिउदै १०मिनेट
थकान मेटायौ। झोलुङ्गे पुल तरे पछि हल्का घाम लाग्न थाल्यौ। पसिना आउने नै भयो।
छाता ओढ्दै कछुवा गतिमा उक्लियौ। चंखेली शिर देखिएको थिएन् । केवल ज्यान मात्र
देखिएको थियो। भोलि बिहान देख्ने आशाबादीमा उक्लि रहयौ।
गमगढी बजार को पुछारमा आईपुग्दा सिमसिम पानी ओईरि हाल्यो ।
1400Hrs बजे होटल डेनलमा आईपुग्यौ। तातो पानी भएकाले पालैपालो नुहायौ। रिलदुक भाई
र उहाँको साथी ४ जना काठमान्डु देखि पल्सर बाईक टुरमा रारा घुमेर पहिरोले बाटो
छेकेको कारणले डेनल होटलमा २ दिन देखि बसिरहेको रहेछ। उनीहरु संग चिया पिउदै
गफगाफ गर्दै गर्दा किशोर सरको मित्र गमगढीका स्थानिय ईश्वर मल्ल जी पनि आईपुग्नु
भयो। यात्राको गफगाफ गर्दै गर्दा खाना तयार भयो। खाना खायौ । वाईफाई भएकाले
यात्राको फोटो र लाईभ भिडियो फेसबुकबाट गर्यौ र 1700Hrs सम्म
सुत्यौ।
ईश्वर मल्ल बिदेश बाट उच्च शिक्षा हासिल गरि
आफ्नै ठाउको बिकास गर्नका लागि NGOमा काम गर्नु हुन्छ। ईश्वर मल्ल किशोर सरको मित्र
हुनुहुन्छ।1800Hrs ईश्वर जीले हामीलाई गमगढी बजारको
पुछार देखि घुमाउन आरम्भ गर्नु भयो। रमाईलो लाग्यो गमगढी दृष्यालोकन गरिरहदा । स्कूलको प्राङ्गबाट
चंखेलीको अजंगको ज्यान देख्दा रमायौ। चंखेलीको शिर भने कुहिरोको घुम्टोले छोपेको देख्दा बैराक लाग्यो। वारीपारी तलमाथी नियाल्दा बारीका कान्लामा कोदो खेतीले सोभा बढाएको देखिन्थ्यो। कालोपोथीको निर्देशको गाउ रमणिय देखिन्थ्यो। छाँयानाथ हिमाल लाई कुहिरोले गुटुमुटु पारेको थियो।
ताल्चा बिमान स्थलको हावा बहने दिशा संकेत गर्ने
झण्डा फरफराउदै गरेको देखिन्थ्यो। सदरमुकामको सबै सरकारी र गैरसरकारी कार्यलय घुमी
सक्दा गोधुली सन्ध्याँले छोपि सकेको थियो। साथै सिमसिम पानी पर्न थाल्यो। गमगढी
बजार घुमीरहदा जहा पनि खाने पानीको पाईप बाहिरै देखिएकाले बजारको सोभालाई कुरुप बनाएको देखिन्थ्यो। गमगढी बजारको चर्चित रेडिसन क्याँफेमा प्रवेष गर्यौ। हाम्रो
यात्राको गफगाफ बाट कुरा मच्चिन थाल्यो।
मन लोभ्याउने गाउ र ठाउ रहेछ ।मुगुको नाफा र बाम गाउ तर हिलो र
झिङ्गाले गर्दा क्याँ नरमाईलो लाग्यो हामीले ईश्वर जीलाई भन्यौ। उहाँले भने हामीले
नाफा र बाम गाउ मा गई सरसफाईको जनचेतना फैलाउने कार्यक्रम कति गर्यौ तर के गर्ने
खै अझ बाम गाउमा स्वर्गिय राजा बिरेन्द्र एक रात बस्नु भएको गाउ पनि हो। देखि
हाल्नु भयो त्यो गाउको हालत। बियरको सिसि रित्तो हुँदै थियो । हाम्रो टेवलमा। रात छिप्पिदै थियो। हाम्रो गफगाफ पनि गजब र रमाईलो वतावरणमा चलिरहेको थियो। INGO /NGOमा कार्यरत केहि पुरुषहरुले नक्कली
माया गर्दा नाफा बाम र गमगढी मा 15लाख देखि १७ लाख तिरेको घट्ना
सुनाउदा हामी हास्यौ गजबले। The Great Himalaya Trail को
यात्रामा हाम्रो सहर र रमाईलो लाग्ने नुहाउने लुगा धुने आराम गर्ने भनेकै प्रत्यक
सदरमुकाममा हुन्थ्यो। गजभयो हाम्रो GHT2016को गमगढी बजारमा ईश्वर मल्ल सर संग।
रातको 2230Hrs पिउदै बस्यौ।





No comments:
Post a Comment