Wednesday, September 6, 2017
Tuesday, September 5, 2017
Great Himalaya Trail Day(24 Rara Lake)
Day-24
Great Himalaya Trail
Gamghadhi To Rara Lake (Mugu)
04 August 2016
रारा ताल नियाल्दै भान्जा बिशाल र किशोर सर
रातभरी पानी परिरहेको थियो। 0700Hrs ब्युँझे। बार्दलीमा निस्के। चारै तिर झलमल घाम पोखि सकेको थिए छ। रारा
तालको सौन्दर्य देखे। खुशीले भुत्तुकै भए म । बिशाल भान्जा र किशोर सर सुत्दै थिए।
हतार हतार क्यामरा लिन कोठामा छिरे। क्यामरा लिई तालको आगनमा गए। रारा ताललाई
नियाल्दै र रहर मेटुन्जेल फोटो खिचे मैले । 0800Hrs होटलमा
फर्कदा बिशाल भान्जा र किशोर सर चिया पिउदै रारातालको फोटो खिच्दै रमाउदै बसिरहनु
भएको रहेछ बार्दलीमा ।
मास्टर सेफ हेम राई भाईले रारा तालको सुन्दरता हेर्नका लागि होटल
भन्दा माथी को चौउरमा लगे। रारा तालको सानदार दृष्यले लठ्ठै भयौ। हामी तीन जना
लाठेहरु। डनल्पमा बस्दै चिया कफि पिउदै बस्यौ। 0815Hrs
देखि 1330Hrs सम्म रारा तालको चमक र
सौन्दर्यमा मन्त्रमुग्ध भई रहेका थियौ। अनौठो कुरा के देख्न पायौ भन्दा हरेक
घण्टामा तालको रंग र स्वरुप परिवर्तन हुँदा दंग भएका थियौ। तालको
पानीमा थप आकर्ष दिदै देखिन्थे अनेक आकृतिको स्वरुप । यस्ता दृष्य देख्न पाउदा हर्ष र खुशीको चुली थियो हाम्रो । गमगढी र ताल्चा तिर बाट
सेतो कुहिरो उड्दै आकास तिर जादा तालमा छाँया पर्दा रोचक र रौनक्ताको चित्र उत्रिदा गजब देखिन्थ्यो। क्षितिजमा छाँयानाथ हिमालको शिखरमा हिँउ टल्कदै गरेको देखिन्थे।
हुम्लाको हिल्सा देखि पदयात्रा गर्दै २४ दिनमा धेरैले गुण गाएका नेपालको ठुलो ताल रारा हेर्न पाउदा यात्राको
कष्ठहरु सजिलै भुलेका थियौ। कफि र चिया सकिने बित्तिकै हेम भाईले ल्याईदिई हाल्थे।
फापरको रोटी संग मह र जडिबुटीको अचार चोप्दै जिब्रो पटकाउदै खायौ। खाजा मिठो थियो। खाजा खाए पछि शान्त
वतावरण र पारिलो घाममा बिशाल भान्जा र किशोर सर 3000 मिटरको उचाईमा गजबले निदाउन
थाल्नु भयो। म भने रारा तालको बिभिन्न आकृति र फोटो भिडियो खिच्दै बस्दै गर्दा ।
आर्मीको हेलिकप्टर तालको छेवै छेव उड्दै आयो। किशोर सर र बिशाल भान्जा पनि
ब्युँझनु भयो। आर्मीको हेली प्याडमा अवतरण भए। जर र कर साब साथै उनका श्रीमती
र लक्का जवानी छोरीहरु घोडा चढे र रारा तालमा डुंगा सयल गरे। हामीले दुरवीन बोकेका थियौ। पालै पालो दुरवीनले हेर्यौ । रारा तालको शान्त
वतावरणलाई हल्ला गरि बिथोल्न खोचे ति लक्का जवानी छोरीहरुले। एक घण्टा पछि उक्त हेलिकप्टर उड्यो। हामीले प्रणय गरेका थियौ। रारा तालमा डुंगा नचढ्ने। कारण शान्त अवस्थामा रहेको पानीलाई नबिथोल्ने। साथै डुंगा चढ्ने चेष्टा गरेनौ। मुर्मा गाउका समितिले डुंगा संचालन गर्ने रहेछन्। हेम बहादुर राई भाईले खाना
लिएर आउनु भयो। स्थानिय च्याँउ र साग संग खाना गजबले खायौ। खानाको परिकार मिठो थियो। रारा ताल अघाउञ्जेल सम्म हेर्यौ। हाम्रो तन मन बेलुम उडेको जस्तै
भईरहेको थियो।
गोधुली साँझ पख तालको आगन तिर गयौ। जुम्लाका शैक्षिक भ्रमण गर्न आएका बिधार्थीहरु भेट्यौ। उनीहरु पनि रमाउदै मोबाईलमा फोटो खिच्दै देखिन्थे। सन्ध्याको स्वागत संगै हेम भाईले हाम्रो टेवलमा लोकल ल्याई दिए। चिरिप चिरिप दिदै गर्दा ठुलो पानी पर्न थाल्यो। पानी परेको आवाज सुन्दै हामी तीन भाई गफगाफ गर्दै बस्यौ । ज्यादै मिठो तरिकाले खानाको परिकार पकाउन शीपालु हेम भाई पनि खाना पछि लोकल ट्वाक दिदै उसको भोगाईको गफ सुन्दै रातको १० बजे सम्म बस्यौ।
Sunday, September 3, 2017
चिडिया घरको पहिलो अनुभव
SLC
दिएको एक महिना पछि गाउबाट काहिला मामा संग काठमाण्डु आएको थिए।
उहाँ भर्खर पल्टन देखि बिदा लिएर आउनु भएको थियो । गाडी देखेको थिएन मैले।
कटारीबाट त्यस बेलाको चर्चित लालीमा रात्री बस सेवा बाट मामा भान्जा काठमाण्डौ
हुँईकिएका थियौ। पहिलो पटक गाडी चढेकाले बान्ता गजबले गरेको थिए। उबेला हाम्रो
गाउका चेलीबेटीहरु गलैचा बुन्न काठमाण्डु जान्थे। दशैमा घर फर्कदा मुग्लिनको
डरलाग्दो भिर र थानकोटको घुमाउरो रोडको गफसु्न्दा कहिले काठमाण्डु जाउ
लाग्थ्यो। स्कूल जाने र सुत्ने समय बाहेक बाँकी समय रेडियो सुन्ने गर्थे म। रेडियो
धेरै सुन्ने भएकाले होला मलाई काठमाण्डुको थोर बहुत जानकारी थियो। नसुती छर्लङ्ग
रात कटाएको थिए पुरानो बस पार्क आईपुग्दा। बिहानको ९ बजेको थियो।
खुशीले
म होस हवास भएको थिए। मामा भान्जा ट्याक्सी बाट फेरि हुईकिएका थियौ बौद्ध तीनचुली
तिर । जहाँ मेरो साईला मामा बस्नु हुन्थ्यो। ट्याक्सी यात्राको क्रममा धरहरा बिर
अस्पताल रानीपोखरी घण्टाघर नारायणहिटी र बौद्ध स्तुपा देखाउदै मलाई जानकारी दिनु
भएको थियो मामाले ।१६ बर्षे हुरहुरे बैषमा जोस उत्साह र खुलदुली भएको थियो राजधानी
छिर्दा।
काठमाण्डुको
मल्ल कालीन सभ्यता र राणा कालीन समयमा निर्माण भएका दरवार तिर घुमाउनु लैजानु भएको
थियो। बिशाल बजारको स्केलेटरमा कसरी चढ्ने त्यो पनि सिकाउनु भएको थियो।
जावलाखेलको
चिडिया घरमा पस्दा बडो हर्षले गदगद भएको थिए म। मामाले मलाई सबै जनावरको जानकारी
दिदै जानु भएको थियो। जब मैले नजिक बाट बाँध सिँह हात्ती र गैडा नजिक बाट
हेर्न पाउदा म एकदमै खुशी भएको थिए। मेरो
खुलदुली र हुटहुटी यि हिंस्रक जनावर नजिक बाट देख्न पाएर मख्खै भएको थिए।
हाल कुनै पनि चिडिया घर जादा मेरो बिगतको त्यो हर्षित क्षणलाई सम्झि हाल्छु।
Subscribe to:
Comments (Atom)
HULAKI RIDING TRAIL 2024 हुलाकी राईडिङ ट्रेलको दैनिकी
23FEB 2024 काठमाण्डु - नवलपरासी DAY-1 0730Hrs टोखाबाट नुवाकोटको लिखु गाउ हुँदै गल्छि निस्कनका लागि गुड्यौ । हुलाकी राईडर ५ जना छौ । कृषि ...
