२०७६ सालको बडा दशै पर्व हर्ष उल्लासका
साथ मनाए। दुई दशक भन्दा बढी सिंगापुर बसाईमा बडा दशै पर्व मनाउने क्रममा देख्दै र
अनुभव गर्दै आएका बिगत र बर्तमानमा दशै पर्व मनाउने परम्पराको सम्झना बाँड्दै छु।
९०को दशकमा म सिंगापोर प्रहरी सेवामा जीवन शैली परिवर्तनका लागि प्रवेष
गरे। पुरानो ड्रिल सेड ,परेड स्वायर,OBS,साङनिला
हुँदै हालको सुविधा सम्पन्न मंञ्चमा नेपाल बाट आमन्त्रित कलाकारहरुको साँस्कृतिक
झाँकीहरु नियाल्दै ड्राफ्ट बियरको चिसो चुस्किको साथमा आफन्तहरु संग गफगर्दै हर्षित मुद्रामा रमाई रहेका दृष्यले मेरो मन केहि बर्ष यता देखि जितिरहेका हुन्थे र यसपालीको बडा दशै पर्व पनि जितेका थिए । बिगतमा कुनै साल नेपाल बाट आमन्त्रित कलाकार हुन्थे वा कुनै साल पल्टन भित्रैका स्थानिय
कलाकारहरु बाट साँस्कृतिक नृत्य नियालेर दशै पर्व मनाउथ्यौ । आजकाल पहिलो खण्डमा स्थानीय कलाकारहरु बाट दमदार
प्रस्तुति नियाल्दै बुफेको स्वाँदमा रमाउदै दशै पार्टी मनाउछौ। दोस्रो चरणमा जुरोङको सुँगुर र लिमचुकाङको
बोकाको माँसुको मेसिङको साथमा ड्राफ्टको चुस्की लिदै बर्षभरीका सारा थकान मेटाउने साथै खुशी साटा साट गर्छौ। तेस्रो चरणमा नेपाल बाट आमन्त्रित
कलाकारहरुको साँस्कृतिक कार्यक्रय नियाल्दै दशै पर्व मनाउने प्रचलन आरम्भ भएको देख्दा हर्षिले पुलकित हुन्छु म।
बिगतमा दिदि बहिनीहरु साँस्कृतिक कार्यक्रम नियाल्न प्राय 2000Hrs आईपुग्थे । आजकाल 1600Hrs सूर्यको उषा
हाईराईज भवनको घुरी बाट नलुक्दै घर बाट निस्कदै मौलिक पहिरण देखि पाश्चात्य
पहिरणमा सजिएर तस्विर खिच्नका लागि स्वागतम प्रवेष ढोका हुँदै मञ्च देखि मिस्टर
लरेन्स फोटोग्राफीमा लामबद्ध भएको दृष्य धेरै समय भएको छैन तस्विर खिच्चका लागि चाँडै निस्कने। तस्विर भनेको जीवनको
खुशी रहने ऐना हो । सूर्यास्त नहुँदै
खिचेका तस्विर खिच्चनु राम्रो पक्ष हो। सन्ध्याको पातलो
प्रकाश मुनि कोहि श्रीमान श्रीमती चिसो ड्राफ्ट बियरको पिउदै कोहि टिकटक का
लागि अभिनयमा कोहि नेपाली संगीतको तालमा
दामपत्यहरुको जोडी नृत्यमा रमाई रहेको देख्दा मन फराकिलो भएको पाउछु म। समय
साँच्चै वलमान हुँदो रहेछ।
No comments:
Post a Comment